W trakcie przeziębienia organizm mobilizuje wszystkie siły do walki z wirusem, który wywołał infekcję. Wiele osób zastanawia się, czy w tym czasie można kontynuować treningi, czy lepiej całkowicie z nich zrezygnować. Odpowiedź zależy przede wszystkim od nasilenia objawów oraz etapu choroby. Jak aktywność fizyczna wpływa na organizm podczas przeziębienia i kiedy warto zrobić sobie przerwę od ćwiczeń?
Jak wysiłek fizyczny wpływa na organizm w czasie infekcji?
Walka z patogenami wymaga dużych nakładów energii, dlatego w tym czasie organizm potrzebuje przede wszystkim odpoczynku i regeneracji. Intensywny wysiłek w trakcie przeziębienia może dodatkowo obciążać układ odpornościowy, utrudniać zwalczanie patogenów i wydłużać czas powrotu do zdrowia.
Ignorowanie objawów, takich jak katar, ból głowy, osłabienie czy ból gardła, nie przyspieszy rekonwalescencji, a wręcz może zwiększać ryzyko powikłań. Osłabiony organizm jest w tym okresie bardziej podatny na atak drobnoustrojów, więc niedoleczone infekcje często skutkują wtórnym zakażeniem.
Kiedy aktywność fizyczna jest bezpieczna, a kiedy lepiej z niej zrezygnować?
W pierwszych dniach infekcji najlepiej ograniczyć aktywność, by dać organizmowi czas na walkę z wirusem. Szczególnej ostrożności wymaga gorączka powyżej 38°C, przy której wysiłek fizyczny może zwiększać ryzyko odwodnienia i potęgować osłabienie.
Po ustąpieniu ostrych objawów warto wracać do aktywności stopniowo. W zależności od nasilenia infekcji rekonwalescencja może trwać nawet kilka tygodni, dlatego intensywne treningi dobrze jest zastąpić spacerami czy lekkimi ćwiczeniami rozciągającymi. Takie formy ruchu wspierają wentylację płuc i pomagają usuwać pozostałości wydzieliny z dróg oddechowych bez nadmiernego obciążania organizmu[1].
Jak szybko wyleczyć przeziębienie?
Leczenie przeziębienia opiera się przede wszystkim na łagodzeniu objawów. W tym celu stosuje się preparaty:
- na ból gardła – spraye lub tabletki do ssania zawierające np. flurbiprofen o działaniu przeciwzapalnym czy odkażający chlorchinaldol,
- na gorączkę – najczęściej stosowane są paracetamol lub ibuprofen, które wykazują przy tym właściwości przeciwbólowe i przeciwzapalne,
- na katar – zwykle to miejscowe preparaty obkurczające śluzówkę nosa, np. z ksylometazoliną. Zmniejszają obrzęk i doraźnie ułatwiają oddychanie.
W przypadku intensywnego, gęstego kataru pomóc może także lek na zatoki na bazie olejków eterycznych – eukaliptusowego, mirtowego, pomarańczowego i cytrynowego. Taka kompozycja działa na kilka sposobów:
- stymuluje produkcję wodnistego płynu, który rozrzedza gęsty śluz zalegający w zatokach,
- pobudza ruch rzęsek nabłonka oddechowego odpowiedzialnych za transport wydzieliny na zewnątrz,
- przeciwzapalnie i odkażająco – wspiera naturalne mechanizmy obronne organizmu.
Podczas przeziębienia rośnie zapotrzebowanie na płyny, dlatego warto pić co najmniej 2-2,5 l wody na dobę. Wspomagająco można stosować inhalacje oraz płukanie nosa i zatok roztworami soli. Pamiętajmy też, że nawet w 98% przypadków przeziębienie ma podłoże wirusowe. Dlatego w leczeniu nie stosuje się antybiotyków, które działają wyłącznie na bakterie[2].
Regularna aktywność fizyczna to ważny element profilaktyki infekcji, ponieważ wspiera pracę układu odpornościowego, poprawia wydolność organizmu, zwiększa pojemność płuc i usprawnia dotlenienie tkanek. Jednak podczas przeziębienia warto zrobić sobie kilka dni odpoczynku, które pozwolą szybko zwalczyć chorobę i odzyskać pełnię sił.
[1] Krenke, R., Chorostowska-Wynimko, J., Dąbrowska, M., Bieńkowski, P., Arcimowicz, M., & Grabczak, E. et al. (2018). Postępowanie w kaszlu u osób dorosłych – rekomendacje dla lekarzy rodzinnych. Lekarz POZ, 4(6), 425-452.
[2] Rapiejko P., Talik P., Jurkiewicz D., Nowe możliwości leczenia ostrego zapalenia zatok przynosowych zgodnie z EPOS 2020, Otolaryngologia Polska 2021, 76(1): 29-39.
Artykuł sponsorowany
